پدر مهربانم با من و برادرم صمیمانه عید مبارکی کرده، این تحفه را فرستاد:

مبارک عید بر مسلمانان مبارک

مبارک عــــید به افغانان مبارک

مبارک عــــید فطر روزه داران

به یا و بای این بوسـتان مبارک

و شیرین تر از این شعر "مولانای بلخ" هدیهء نیافتم که در سفرهء گندمزار میگذاشتم:

تا بنگشـــــایی به قندت روزه ام

تا قیامت روزه دارم روز و شب

چون زخوان فضل روزه بشکنم

عید باشــد روزگارم روز و شب