تنهایی

در نگاهم جـــــاده پيـچ و خم گرفت

   سـايه ي تنــــــهايي را همدم گرفت 

توشهء راه و ســــــــفرها غصه شد

از خوشـــــي هاي جهان دل کم گرفت

   هر قدم نامهرباني خــــــــنده کرد 

شـــــــادکامي را زما پيـهم گرفت

   خيره گشـــــــــته ديدگان آفتاب

   از سياهي آســـــــمان را غم گرفت

13/2/1385